Acı veriyor yaşamak

Acı veriyor bugünü yaşamak

Bilseydim büyümezdim.

Vefa var, sadakat gerçek

Ve aşk müspet sanırdım.

Kapılarımı her çalana açardım da,

Her kapıyı utanmadan ben çalardım…

Tek başıma kaldım bu koca denizde, tek kürekli bir sandalda.

İşte bir zamanlar ben böyleydim,

Büyüdüm öğrendim böyle değilmiş.

***

Aşk denen şeyin nasıl yok olduğunu gördüm

Namusun yok olduğunu,

Vefanın hiç olduğunu,

İhanetin piç olduğunu bildim.

Çünkü ben küçükken hiç ihanet denizinde yüzmezdim.

Bilseydim büyümezdim

***

Eskiden olsa şimdiki gibi,

Bir dost nasiati ile ölmezdim.

Dost denenin cellat olduğunu,

Güneşin mum ışığında solduğunu gördüm.

Elinde kalbi,

Cebinde namusu,

Alnında sus pusu gördüm.

Aşkını paraya tahul edenleri,

Onurunu mezara gömenleri gördüm.

Keşke görmez olaydım, çocuk kalaydım.

***

Beni nasıl kandırdıklarını gördüm,

Beni nasıl inandırdıklarını,

Sadece gerçek benimmiş, en iyi onu gördüm…

Göze kalem çeken acılar,

Akla zincir vuran yaralar gördüm.

Varlığını satan yoksullar,

Yokluğunu satan zenginler gördüm,

Keşke görmeseydim.

***

Sabır emlakçılarını, ihanet şakşakçılarını gördüm,

Arkadaşını sevenlerden daha makbul,

Sevgisiğini satanları gördüm.

Bizler ve sizler diye bizi bölenlerin aslında onlar olduklarını gördüm.

Şikayete hakkım yok, sustum,

Tam ortasında durdum.

Yaşamak haram oldu,

Nefes alırken öldüm.

Bilseydim büyümezdim,

Çünkü büyümesem ölmezdim…